Zolang ik blog…

Z

Zolang ik blog leef ik. Zoveel is duidelijk. Het is ook niet meer dan leven. Het is geen overleven, bijvoorbeeld. Er is geen ramp. Het is geen naleven. Zeker niet. Ik leef nooit na, zeker geen regels. Het is ook geen opleven – dat doe ik wellicht vlak voor ik doodga. Misschien is het wel doorleven – dat hangt er maar net vanaf waar de klemtoon ligt. Ik leef dóór, dat is het. Ik doorlééf niks – daar heb ik nu even geen zin in. Dan verwachten mensen weer wat. En verwachtingen – ik kan er nooit aan voldoen. Ooit was ik een veelbelovende gymnasiast. Ik beloofde veel, maar resultaat: ho maar. Veelbelovend ben ik nog steeds, al nader ik misschien over bijna een decade mijn pensioen. (Ze beloven mij ook veel, maar ik krijg het nooit, vandaar). Wat moet ik verder nog over het leven zeggen. Het is licht vermoeiend, dat zeker. Maar zolang ik blog leef ik. Zoveel is duidelijk.

En het is die kleine verbetenheid die mij nu op de been houdt.

Uw reactie

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.