“Neem een geit”- leven voor gevorderden

&

Claudia de Breij kennen we als cabaretière van hoog niveau. Dit jaar zag ik op nieuwjaarsdag een voorstelling van haar op TV, en die was geweldig! De beste die ik die jaarwisseling gezien had (misschien op Finkers na). En nu dan een boek – geen roman, maar laat ik het een bundel columns noemen – of interviews tot columns verwerkt: levenswijsheden of tegeltjeswijsheden?

Haar uitgangspunt is: ik sta nu midden in het leven (ze is rond de 40) en na pak hem beet, je twintigste, kun je of wil je niet meer terugvallen op je ouders of leraren voor wijze raad. Je moet het allemaal zelf maar uitzoeken. En dat niemand voor je bepaalt hoe je moet leven, is soms (zoals zij dat zegt) wel fijn, maar op andere momenten zou je wel eens in gesprek willen komen met iemand die ooit hetzelfde heeft meegemaakt – en die daar een wijze les uit getrokken heeft, en deze aan jou wil doorgeven.

Dat resulteerde in een bundel met korte hoofdstukken – ik noem ze dus maar columns, waar regelmatig de thee op tafel komt met zelf gebakken koekjes, of later een goed glas wijn met nootjes, en waar mensen die het actieve leven bijna of helemaal achter de rug gelaten hebben, aan het woord gelaten worden. De titels van de hoofdstukken zijn de thema’s waaromheen Claudia haar verhalen breit.

Nu heb ik eens naar de titels van die hoofdstukken gekeken… Dat zijn op zijn best tegeltjeswijsheden. Ik pik er volkomen willekeurig drie uit, om een indruk te geven: “Vertrouwen geeft vertrouwen”, “Zorg dat het thuis goed geregeld is”, “Slaap er een nachtje over”.  Op zich niks mis mee, maar er zat er nou niet één bij die mij vergezichten opende. In Trouw heb je elke zaterdag ook een rubriek met zo’n wijsheid, uitgezocht door de geïnterviewde, waarover het gesprek dan gaat. Daarmee moet je deze columns vergelijken – dieper gaan ze niet. Ik denk dat de serie uit Trouw over de Tien Geboden – die nu al jaren loopt – bijzonderder inzichten opgeleverd hebben…

Kijken we ook eens naar de geïnterviewde personen – ik pik er weer drie volkomen  willekeurige uit: Erica Terpstra, Nico ter Linden, Paul van Vliet. Zijn dit exemplarische ouderen? In de zin dat zij ‘wijs’ zijn, dat we van hen kunnen leren? Ik weet het zo net nog niet, ik heb mijn twijfels. Het zijn weer de ‘bekenden’, die je ook in een praatprogramma kunt tegenkomen – en niet van de meest rebelse soort. Sowieso vind ik de formule niet deugen- want laat ik nu zelf ook maar eens een tegeltjeswijsheid debiteren (ik mag immers ook bijna geïnterviewd worden voor dit boek): “hoe ouder hoe gekker” – vaak in de milde, vergoelijkende zin gezegd, maar ik bedoel het gemener: zelf leer ik liever van de rebellie en onstuimigheid van de jeugd. Gooi ik dan het hele concept van het leren van de oudere generatie overboord? Nee, natuurlijk niet – maar iets bereikt hebben in het leven getuigt van een zekere behendigheid, niet per se van grote wijsheid. En dat vooronderstelt deze formule wel.

Je moet er toch niet aan denken dat ik over enkele jaren nog eens gevraagd word mijn wijsheden te berde te brengen… Arme mensheid die van mij iets zou moeten leren… Nee, ik zou zeer kritisch bevraagd, ja onder handen genomen, afgestraft zelfs moeten worden. Dat is wat dit boek ten enenmale ontbreekt: enige kritische zin. Claudia is heel braaf, knabbelt aan haar koekje (zelfgebakken door de vrouw des huizes!), neemt een slokje thee, de ene bekendheid ondervraagt de andere beroemdheid – het is van een kneuter-kneuter-knuisje-wie-komt-er-in-mijn-huisje gehalte (waarmee ook sommige praatprogramma’s behept zijn), waar ik wat weeïg van word. Wat is er mis met varen op eigen kompas? Dat ze die heeft, bewijzen haar conferences wel.

Laat ik dan nu maar mijn laatste tegeltje zetten: “schoenmaker, blijf bij je leest!”. Niet dat dit origineel zou zijn. Maar misschien wil Claudia ook van mij (ben tenslotte 61) nog wat leren: ik zie haar liever optreden, met haar eigen eigenwijzigheden, dan te rade gaan bij oude knarren…

 

 

1 reactie

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

  • Op 9 mei gehoord bij Radar in een programma over de kosten van de Zorg en de ijver van medici om te onderzoeken: “Baat het niet, het schaadt altijd”.