De Boekenweek vieren

D

Boekenweek – dat is toch een beetje een feestje. De tijden zijn voorbij dat ik ongeremd en ongegeneerd boeken kon kopen – trouwens, waar láát ik ze in ons kleine huisje, maar de hele week door zijn er programma’s op TV over boeken – ook De Wereld Draait Door nodigde Esther Gerritsen uit (al verwarde Matthijs haar in het begin met Esther Verhoef: het mocht de pret niet drukken). Ik mag en kan eigenlijk geen boeken meer kopen. Bovendien, ik heb nu al een lijst van zo’n dertig (!) te lezen boeken, en daar zitten toch pillen bij…

bibliotheek hoogezand
Bibliotheek Hoogezand

Bij mensen met een goed voorziene boekenkast mag ik graag rondneuzen – al moet ik daar natuurlijk mee uitkijken, niet iedereen is daarvan gediend. In een goede boekhandel voel ik me als Oom Dagobert in een geldpakhuis – en een bibliotheek versmaad ik ook zeker niet. Vorige week ben ik weer eens lid geworden van de bieb – en daartoe kwam ik in de net nieuwe bibliotheek van Hoogezand. Ik had begrepen van vele cultuurpessimisten dat je tegenwoordig niet meer in de Openbare Bibliotheek hoefde te komen: het aanbod zou er alleen maar verschralen, en trouwens: zijn ze er überhaupt nog wel, die bibliotheken? Moest je daarvoor niet dertig en nog meer kilometer omfietsen? Dat omfietsen hoefde voor mij gelukkig niet – op drie kilometer afstand kan ik terecht. Wat een mooie, ruime, lichte zaal! en wat een overstelpende hoeveelheid boeken… Het grote voordeel van een bieb is, dat je ook wel eens een (studie)boek meeneemt waarover je niet eens peinst om het te kopen – zo heb ik de eerste de beste keer het boek De Leeslijst – 222 werken uit de Nederlandstalige literatuur (red. Nina Geerdink, Jos Joosten, Johan Oosterman) meegenomen. Heerlijk om in te grasduinen…

De digitale diensten van de bieb zijn redelijk to the point: je kunt niet alleen digitale boeken lenen, je kunt ook (analoge) boeken uit andere bibliotheken bij jou in de buurt laten afleveren. Ik heb net een dichtbundel van Jaap Zuierveld gereserveerd (waarover dadelijk meer). Ik houd van boeken. En ik houd van mensen die van boeken houden – daarmee heb ik gezegd dat ik ook van mijzelf houd (gelukkig maar).

Eén zo’n man die ook van boeken houdt is Dries – hij wil nog wel eens reageren op één van mijn blogs. Ik heb al eens een blog aan hem opgedragen. Hij is ex-bibliothecaris, leent zijn boeken ook graag bij de bibliotheek… En hij is nog heel veel meer – postbezorger, collega op mijn depot, altijd in voor een praatje met een kop koffie en een koek. Niet te beroerd om je even te helpen. Hij is een Fries in Groningen – in hoeverre dat een deugd is, laat ik veiligheidshalve maar in het midden. Hij kan ook behoorlijk mopperen: het zijn te veel foldertjes, het zijn er te weinig, het regent of het is te droog – kortom, het is niet goed of het deugt niet. Waar hij al helemaal niet tegen kan is dat men afspraken jegens hem niet nakomt. Of dat hij door een slordigheid c.q. fout van anderen benadeeld wordt. Ik moet me dat altijd goed realiseren: wat ik beloof moet ik bij hem zeker nakomen, anders heb ik het verbruid. En daar is hij dan ook weer heel vergevingsgezind over – gelukkig maar. In de loop der tijden zijn we kameraden geworden.

Boze BazaarIk kan u een aardige anekdote over hem vertellen. Hij leende onlangs een boek (van Stephen King, De bazaar van boze dromen, 1e editie hardcover 2015) en o jee, midden in een verhaal ging het van bladzijde 512 naar bladzijde 481… Nu zou ook ik daarvan balen, zeker in een spannend verhaal. Een verhaal moet aan zijn einde komen, toch? Er zat een katern dubbel in het boek, en het goede katern ontbrak – een misdruk, of liever gezegd: een fout van de binderij (neem ik tenminste aan). De meeste mensen leggen zich daar gewoon bij neer. Jammer dan. Maar zo niet Dries! Die klom in de pen – mailde uitgever Luitingh-Sijthoff en kreeg van de dame van de persdienst excuses, met het aanbod van een gratis exemplaar om het lezersleed te verzachten. Wat natuurlijk een prima reactie is, heel genereus – een warme douche! Intussen had hij, omdat hij zijn gratis exemplaar niet direct verwachtte en toch graag zijn verhaal wilde uitlezen, een ander exemplaar besteld uit bibliotheek Haren. Wie schetst zijn ontsteltenis toen ook daar hetzelfde katern ontbrak, hetzelfde katern er dubbel inzat? Direct natuurlijk weer gemaild – gekscherend gevraagd of hij nu twee gratis exemplaren kreeg. Luitingh-SijthoffGelukkig voor hem kwam die week zijn beloofde boek, met een aardig kaartje erbij. Hij is nu wel van plan om van meer bibliotheken een exemplaar op te vragen; het zal toch niet zo zijn dat alle bibliotheken uit de provincie Groningen een slechte batch van deze bundel verhalen gekregen heeft? Kijk, houden van boeken is tot daar aan toe. Die precisie en dat vasthoudende ontbreekt bij mij echter een beetje. Wat hem tot een uitmuntende bibliothecaris gemaakt zal hebben, en nu nog tot een prima postbezorger. En mij voor menige taak ongeschikt.

Met deze Dries (hij heet in werkelijkheid anders, maar wil liever niet met zijn naam in de krant) had ik afgesproken in Haren, bij boekhandel Boomker. Ik wilde nog een Boekenweekgeschenk in de wacht slepen – ook al had ik daar op dat moment eigenlijk het geld niet voor… Je moet daarvoor toch een Nederlandstalig boek van 12,50 € kopen. Esther Gerritsen zou daar signeren – de schrijfster van het Boekenweekgeschenk. Nou ben ik er eigenlijk niet van om beroemdheden te ontmoeten – meestal is het op zo’n plek stervensdruk, valt het vies tegen, en bovendien: schrijvers moeten schrijven, geen pootjes zetten… Maar ik vond het een mooie afsluiting van de week, we zouden daarna nog een kop koffie samen gaan drinken bij Intermezzo, een etablissement in Haren, om de week nog even door te nemen. Nu bleek het in de boekwinkel aardig rustig te zijn, en waarop ik al helemaal niet rekende: Dries vroeg aan Esther Gerritsen of hij wel een foto mocht maken. ‘Moet jij er zelf dan niet bij op?’ vroeg ze nog heel aardig en spontaan, maar nee, antwoordde hij, ‘mijn kameraad wil graag met u op de foto’ – en zo werd ik naast haar neergepoot… en sta ik, nog enigszins verbouwereerd, schouder aan schouder, op de foto. Dat je hiervan op je eenenzestigste nog moet blozen… Mijn zoon gaf als commentaar op deze foto: ‘Echt een groupie’ – waarop ik gelukkig nog de tegenwoordigheid van geest had om te antwoorden: ‘ja, ze is echt een fan van me’. Alle gekheid op een stokje: als ze na deze week maar weer fluks aan het schrijven slaat… Binnenkort wil ik een recensie schrijven over een boek van haar – ik hoop dat nog wel onbevooroordeeld te kunnen. Gelukkig hoef ik niet over het Boekenweekgeschenk te schrijven. Mijn neef Henrik Tijmes heeft toegezegd dat hij die voor zijn rekening zal nemen, als gastschrijver op mijn blog.

Met mijn buit (X&Y van Franca Treur, het boekenweekessay Zink van David van Reybrouck èn het gesigneerde Boekenweekgeschenk Broer) verliet ik in feestelijke stemming de winkel. Nog een cappuccino bij Intermezzo, en toen we naar buiten liepen ontmoetten we Jaap Zuierveld met zijn vriendin – hij een collega van Dries, maar ook vertaler uit het Frans, en bovendien dichter. Ik heb een bundel waarin gedichten van hem voorkomen, Het lage noorden, gisteren gereserveerd.

In één avond met een boekenliefhebber op pad en twee schrijvers ontmoeten – de simpele geneugten van het leven. Boekenweek – dat is toch echt wel een beetje een feestje!

met Esther Gerritsen op de foto
met Esther Gerritsen op de foto.  (c) 2016 Meindert Hiemstra

 

 

 

 

 

 

4 reacties

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.

  • Dries, welke Dries? Van Agt? Mertens? Dolle Dries (van Wijhe)? Wie jij al niet tegenkomt bij je avonturen in boekenparadijzen en andersoortige opslagplaatsen van oud en nieuw papier…

    Niettemin hulde en driewerf hoera – om in feeststemming te blijven – voor deze mooie, gloedvolle en volledig waarheidsgetrouwe weergave van het literaire en in alle opzichten geslaagde intermezzo in Haren (waar dus meer te halen valt dan schoeisel) en het mysterie van het verdwenen katern in het bizarre ‘Bazaar’. Het geschonken exemplaar was overigens gelukkig wél compleet. En misschien aardig om te vermelden dat één van de niet complete verhalen juist handelde over het aspect dat een verhaal een begin, midden en een eind hoort te bevatten (zie gearceerde deel van de foto van het boek).

    Je staat er als gelukkige bezitter van een nieuwe aanwinst gekleurd op met deze frivole en sympathieke ‘batwoman’. Meteen fan voor het leven? Gemiste kans dat we haar na afloop van de signeersessie niet hebben uitgenodigd om met ons een bakkie cappu te gaan nuttigen. Hadden we haar nog een diepte-interview kunnen afnemen over haar schrijversschap en haar ‘Broer’. Misschien iets voor een volgende keer, ook als gebruik voor een column of recensie?

    Veel leespret met de twee nieuwe romans en met al het werk dat je uit de Grunner biebs gaat snaaien en verslinden. Voor de heer R. de Jager uit Hoogezand is het vanaf nu elke week Boekenweek!

    Was getekend,
    Dries de Fries

  • Oeps, foutje! Maar jouw wonderschone (afgebeelde) bieb staat daar wel. En bovendien is Sapperdeflap-Hoogerkrant een dubbelstadje. Ha!

  • Nog dank trouwens voor de redelijk positieve karakterschets van voornoemde D. Mag hier daarom ook wel gezegd dat deze blogger/columnist van dienst en in andere hoedanigheid de ‘patron du papier’ van Santekraam over het algemeen ook prima te pruimen valt. Dit betreft zelfs evenzo zijn zwarte goud (door ons ook wel eens aangeduid als “kopjen koffie”), ook al is ie dan soms op z`n Brabo`s vrij sterk gebrouwen. 😉