Reddende engel Renate Dorrestein

Reddende engel

De onlangs uitgekomen roman van Renate Dorrestein, Reddende engel, begint omineus. De ik-persoon, Sabine, komt midden in het heuvellandschap van Limburg tot de ontdekking dat ze vergeten heeft te tanken. Ze is ook haar telefoonoplader … Verder lezen

Winter in Glosterhuis, een novelle van Vonne van der Meer Verleid worden tot leven.

Terwijl de lente volop straalt alsof zij de zomer zelve is, voelt het haast bizar om na te denken over de manier waarop ikzelf zou willen doodgaan. Dat ik daar toch toe kom, terwijl om … Verder lezen

JL, een roman van Anjet Daanje De geschiedenis als verhaal

omslag-jl-en-auteur-anjet-daanje

‘Waar was jij op het moment van de Bijlmerramp?’ Dit soort vragen stellen we elkaar als we gedenkwaardige gebeurtenissen memoreren. Het houdt onze herinnering levendig – ik weet nog precies waar ik was toen die … Verder lezen

Moedervlekken – een roman van Arnon Grunberg De zin van het leven, de zin om te leven

moedervlekken

Recentelijk kwamen er van regeringswege plannen om bij een ‘voltooid leven’  hulp bij zelfdoding onder strikte condities toe te staan. Hierna barstte in de publieke opinie de discussie los, zoals altijd bij ethische kwesties rondom het beschikkingsrecht over het leven. De roman Moedervlekken die … Verder lezen

Eva Gerlach – Geen ding (uit de bundel ontsnappingen) Hoe één gedicht genoeg argument is.

ontsnappingen

Vandaag had ik een bundel aangeschaft van Eva Gerlach – dezelfde bundel van de Mijnheer Touba gedichten – waar ik al eerder een blog aan gewijd heb. Ik ben geen poëzie recensent, dus helemaal veilig voelt het niet om … Verder lezen

Compassie – van Stephan Enter

compassie

Bij het woord compassie denken wij al gauw aan het begrip dat vooral door Karen Armstrong in zwang is geraakt: de compassie die de kern is van alle menselijkheid, van alle humanisme en ook religie. Letterlijk … Verder lezen

“Neem een geit”- leven voor gevorderden Claudia de Breij

neem een geit

Claudia de Breij kennen we als cabaretière van hoog niveau. Dit jaar zag ik op nieuwjaarsdag een voorstelling van haar op TV, en die was geweldig! De beste die ik die jaarwisseling gezien had (misschien … Verder lezen

Charlotte van Pia de Jong Troost tussen autobiografisch verslag en roman in

Charlotte

Pia de Jong kreeg vijftien jaar terug een dochtertje, Charlotte, dat bij de geboorte al ernstig ziek was: ze had een zeldzame en gevaarlijke vorm van leukemie. Samen met haar man, de bekende natuurkundige Robbert Dijkgraaf, besloot ze haar kind … Verder lezen

Geleende levens van Bernlef

geleende levens

Er zijn van die Nederlandse schrijvers die bij het ‘grote publiek’ (wat dat ook moge betekenen) amper bekend zijn, zoals de enkele jaren geleden overleden Willem G. van Maanen of de alweer 20 jaar geleden overleden schrijver Albert Alberts. Zij behoorden niet tot de grote drie van na de oorlog, zochten niet zozeer de publiciteit (of de publiciteit zocht hen niet op) – waarom? ik weet het niet. Wat maakt een schrijver groot, wanneer noemen wij een boek goed, wat is mooi – pas als het ook mooi genoemd wordt door datzelfde grote publiek? Ik daag de lezer uit om nu direct 2 werken op te noemen van Van Maanen of van Alberts – nee niet op Google spieken – en ik durf erom te wedden dat de oogst zeer mager zal zijn. Ligt dat aan het vakmanschap van genoemde schrijvers? Verder lezen