Het boek der boeken – herinneringen III

slang-bijt-staart

… En juist op dat moment kwam dit boekje voorbij, tweedehands, dat weet ik ook nog: ‘De mens heet mens – het boek Prediker: Nieuwe vertaling en verklarende essays’, van Pius Drijvers en Pé Hawinkels. Het was voor het eerst in mijn ‘heiden’dom dat ik weer iets kocht wat met de bijbel te maken had, en ik kocht het, omdat ik wist dat Prediker voor menigeen een vreemde eend in de bijt is in die hele verzameling boeken van de bijbel. Een tamelijk filosofisch werkje, met de bekende uitdrukking: ‘IJdelheid der ijdelheden, alles is ijdelheid’, tegenwoordig vertaald met ‘Lucht en leegte, alles is leegte’… Verder lezen

Bi Bliyoo

Reis rond de wereld in 80 dagen

Bliyoo – een nieuwe dienst van Bruna, staat in de steigers. Het is een dienst om binnen een bepaalde abonnementsperiode onbeperkt e-books te kunnen lezen – en een abonnement zal naar verwacht tussen de vijf en vijftien euro per maand gaan kosten. Voor de modernen onder ons: beoogd wordt een soort Spotify of Netflix voor boeken op poten te zetten. Vorige maand is een testperiode van drie maanden begonnen, waar ik me voor opgegeven heb. Gratis drie maanden boeken en tijdschriften lezen in ruil voor het invullen van een paar enquêtes – het leek me wel wat. Maar is het ook wat?

Onbewust dook er een heel oud woord in mijn warrig brein op.
Verder lezen

Ithaca

Ithaca

Ik ben niet vaak (zeg maar: nooit) ‘op reis’ in de letterlijke zin van het woord. Ik ben niet zo’n reiziger, dat zal ik van mijn vader hebben. Er is vast een logische verklaring voor. Het doet daarom misschien wat vreemd aan, dat juist ik hier bespiegelingen over reizen houd. Er is echter een merkwaardige overeenkomst tussen reizen en lezen: al lezend kom je nog eens ergens, en al verzet je geen stap, je geest richt zich op ongekende horizonten. De Nederlandse Spoorwegen hebben dat heel juist gezien, toen zij de Boekenweek omarmden. Ik heb van jongs af aan mij teruggetrokken, mijn neus in de boeken; niet voor niets dat Juffrouw Serlé (vierde klas van de lagere school) in mijn kerstrapport schreef: “concentratie kan beter, Reinder droomt weg”. Met mijn concentratie was natuurlijk niks mis – concentratie waarop, dat is de vraag. Laten we het maar zo zeggen: ik reis wat af in mezelf – ik word er moe van. Verder lezen

Het boek der boeken – herinneringen II

Voetwassing van Isings

Mijn vader las op zondag, na de hoofdmaaltijd tussen de middag, voor uit de bijbel, normalerwijs, maar als er net wat naars was voorgevallen aan tafel, en dat gebeurde nog wel eens, dan liet hij het demonstratief en boos na. Mijn moeder las uit die bijbel eigenlijk alleen maar voor, als mijn vader er niet was – en dat was vrij zelden. Het was niet uit de Statenbijbel die mijn ouders bij hun huwelijk in de jaren dertig ontvangen hadden, maar de NBG, de vertaling van het Nederlands Bijbel Genootschap uit 1951 die heel lang de norm was in de meerderheid van de gereformeerde en hervormde kerken. Deze bijbel in zijn saai-kleurige stoffen omslag en dunne bladzijden op rode snee lag altijd in de middelste la van ons dressoir, links, met rechts daarnaast de witte servetten in hun zilveren ringen, daarbovenop het tafelkleed gelegd. Verder lezen

Het boek der boeken – herinneringen I

titelpagina Statenvertaling

Met de nodige eerbied en met enige schroom wil ik schrijven (in een paar verspreide blogs) over het boek der boeken: de bijbel. Niet in badinerende of beoordelende zin – maar terugkijkende op wat deze leeservaring met mij doet (en gedaan heeft). Ik ben nu eenmaal opgevoed met de waarheid die de bijbel verkondigt, en al ben ik over heel veel dingen anders gaan denken, is mijn geloof wezenlijk veranderd, toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om slechte grappen of flauwe anekdotes hierover te debiteren. Wat dat betreft vind ik het nog steeds prachtig, als de mensen gaan staan in de Rooms Katholieke mis bij de lezing uit het heilig evangelie, en dat het evangelieboek voor lezing bewierookt wordt. Mijn ouders vonden dat soort ‘poppenkast’ natuurlijk niet in de haak: daarvoor waren zij veel te protestant, veel te nuchter. Ook daarover ben ik wel anders gaan denken – nee, niet nodig, is mijn eerste gedachte, ja, wel mooi in zijn symboliek.

Het doet me denken aan mijn oom Albert …
Verder lezen

Prehistorie – de Gouden Boekjes

Hansworst

Vandaag was het Nationale Voorleesdag. Naar het schijnt met extra aandacht voor vaders bij het voorleesontbijt, ‘want vaders lezen doorgaans minder voor dan moeders’. Door dit soort evenementen moet ik altijd weer even terugdenken aan tijden die geweest zijn – om te beginnen aan zo’n 25 tot dertig jaar geleden, toen mijn eigen kinderen klein waren. Ik kan me nog wel herinneren dat ik Puk en de Petteflet of liedjes van Annie M.G. Schmidt voorgelezen heb. Ik erger me eigenlijk best een beetje aan dat papa-gedoe… Verder lezen

Mijn eerste boekaankopen

Spectrum van de Nedelandse letterkunde

Het zal op mijn twaalfde geweest zijn dat ik mijn eerste zakgeld kreeg. Veel zal het niet geweest zijn, mijn spaarzame vader kennende – ik schat rond een kwartje (Voor de jongeren onder ons: dat was 25 cent in de tijd van de gulden. Zoek dat maar op bij Wikipedia). Ongetwijfeld was er ook een soort van periodiek: elk jaar dat ik ouder werd, zal er iets bijgekomen zijn – mijn vader hield wel van systemen, dus laten we zeggen: op mijn dertiende was het 50 cent, en op mijn vijftiende wel een hele gulden! Rond mijn vijftiende begon ik serieus belangstelling te krijgen voor literatuur. Verder lezen